İlginizi Çekebilir
İnanıyorum ama…
  1. Ana Sayfa
  2. Din - Tasavvuf
  3. Sevgili günü

Sevgili günü

sevgili-gunu-peygamber-Her  ân seninleyiz ,sensin ânımız

Habibimiz, cânanımız, canımız-

“Sevgililer Günü ”  hiç bu kadar anlamlı olmamıştı..

…Ve herşey O’nun gelişiyle başladı..

Sevgili geldi Cihâna,

Aydınlandı yetmişbin âlem,

Gözlerini açtı,lûtfetti gülümsedi,

Güneş,o gün ışığını farketti..

Ay utandı Ahmedî güzellikten,

Yıldızlar, hiç bu kadar toprağı kıskanmamıştı..

Sevgili geldi Cihâna,

Rebiülevvel Ayının 12. Pazartesi gecesiydi,

Letâfetin zerâfetiyle,

Âmine’ye gülümsendi.

Gülümsendi bütün insanlığa,

Çünkü gelen Rahmet Peygamberiydi..

En Sevgili geldi..

O geldi diye,Kisra saraylarının sütunları yere eğildi.

O geldi,Mecusî ateşi artık yakamadı,sustu..

O geldi Sava Gölü yere indi sessizce,kurudu..

Bir kız çocuğu ilk kez gülümsedi,

İlk kez bir umut yeşerdi,

Abdullah’ın goncası,dünyaya katmerlendi..

O, yetimlere en güzel hediyeydi,

O’da yetimdi..

Bunun için miydi ümmet O’na,

“Anam babam sana fedâ olsun” derdi ?..

Sevgili, asırlar geçti,

Ama Senin yerin hiç değişmedi..

Seni yazdı kalemler,

Sen koktu bütün “GÜL” ler…

“Senin hatırına” diye bitti bütün dilekler..

Şefkâtin anlatıldı nesillerce,

Örnek oldu insanlığa merhametin,

Ümmetinin tek umududur Şefaâtin..

Asırlar geçti,Sevgili,

Ama Senin sevgin hiç değişmedi..

Sen gibi evlat diledi analar,

Bu yüzden hiç bitmez,

Ahmet,Mahmut,Mustafa’lar..

O sevgiydi, “SEVGİLİ”ydi,

Bu yüzden sevgisi hiiç bitmedi..

Ümmetin,dünyada Ravza’nı,

Cennette  komşuluğunu diler.

Ne olur Efendim,

Sancağının altında,bize de yer ver…

(AMİN)

Yorum Yap