Çalıyor, ferdi babadan hapishane şarkısı…
Ben ise eskileri yâd ediyorum; mecnun ile kerimi…
Benim gibi olanları…
Çok sevenleri…

Hani olur ya; hapishanede herkes görüşme günlerini sabırsızlıkla bekler ya da bazıları sırf sevdiklerini görebilmek için hapisten kaçmayı düşünür hatta kaçar: ucunda 2-3 yıl fazladan yatmak olsa bile! Niye? çünkü, sevdiğini bir kaç saniye bile görse ona yeter; o anla bir kaç yıl daha hayal kurarak geçirebilir.

İşte öyleyim…

Sevdiğimiin bir kaç saniyelik bakışı bile, saatlerce mutlu ediyor beni… Sanki o bakışlar sonrasında, tek hücreli bir koğuşta yılları geçirebileceğim geliyor aklıma.. Gülümsüyor aklıma, kendime, benliğime…

Aşk bir mapushane gibi; içine girince kaçmakta istersin orada kalmakta… Ve ikisinde de karşında hep, sevdiğin vardır… En güzel yanı da bu ya…

Ben bir aptalım…

Çünkü aşka inanıyorum…

Dört harf, dört nokta…

Yorum Yap