Bazen çok mutlu uyanırım, bazen aşırı huysuz aksi; tüm günü çevremdekilere zehir ederim. Bazen hiç tanımadığımla bile o gün oturup muhabbet edesim gelir, bazen en yakınımdakiyle konuşmak dahi istemem.. Bazen çok özgür olmak isterim, bazen kısıtlanmak.. Bazen insanları çok fazla yargılarım, bazen oldukları gibi kabul ederim. Bazen pembe gözlüklerle bakarım etrafa, bazen her yer kapkaranlık gözükür. Bazen eskiler aklımın ucundan geçmez, bazen gün boyu anılarla boğuşur ağlarım lanet ederim.. Bazen tüm geçmişimden pişmanlık duyarım, bazen yaşamam gerekiyormuş derim.. Bazen aşka hiç inanmam, bazen aşkı tam kalbimde hissederim. Bazen yuva kurmak çok saçma piyango işi gelir, bazen okul bitse bi bebeğim olsa derim. Bazen sevgiler bitmez gelir,  bazen ne de olsa yarın beni unutucak diye düşünürüm. Bazen sevişmek sadece bedensel gelir, bazen karşındakini gerçekten hissedebilmek için tek yol gibi.. Bazen insanlara çok güvenirim, bazen her hareketinden bişi çıkartırım. Bazen yollara düşmek isterim, bazen odama kapanmak.. Bazen ölmek isterim, bazen sonsuza kadar yaşamak...

Ama gün gelecek öleceğim...
Her şey yaşanacak; kaderim de yazdığı gibi.. Pişmanlıklar, üzüntüler, mutluluklar...

Ve bir gün, her şey gibi bitecek... İşte o gün, sadece ve sadece mutlu olmak, gülümsemek istiyorum...

( Sanal alemdeki bir yazıdan alıntılanarak yazılmıştır. )

Bu yazıyı paylaş: