İcimdeKi Harp ” Zaman “

Kücük bir kelimeydi ‘ zaman ‘. Ve ben Bu kucuk kelimenin icinde kendi kabımda kendi halimdeyim.. Kapağı hic acılmamıs bir roman gibiyim kimsenin okumaya calısmadıgı. Silik bir şiirden ibaretim kimsenin diline dolanmayan , dile getirilmeyen. Kabımda kendi dünyamı inşa ettim bu güne dek. Zorluklar engeller Zamanın ve hayatın kabıma yagdırdıgı ve sızıntılardan icime işleyen acılarla bogusuyordu benlıgım.. Boş duran meydanımda cok savas gordu acılı gözlerim.. agır kayıplar verdım zaman ugruna.. Önüne gecmeye calıstıkca bozguna ugradı ne fayda ! durduracak biri yoktu ancak İLAHTAN baska ! Çok kişi girdi bu gonul kapısından iceriye..

Ne bir soru sordu bu dilim. Ne bir sual. Ne bir koşul koydum onlerıne. HEpsi ‘ Aclıgın verdıgı azgınlıkla bır ekmeğe yıgılır’ gibi dolustular iceriye. Yıkıma ugrak gonul sayarıma Ellerinde hancerlerle , ellerinde kılıclarla , toplarla , mermilerle ….. İşte o ilk girişle basladı yürekte ” zaman ” harbi.. Onlarca kişi vardı Linc etmeye yok etmeye silip maziye gommeye !! Üstelik ellerinde silahlar.. Bense savunmasızdım ilk baslarda.. Yardıma kosacak olan yok tu kı yaradan ilahtan baska bana :(

Kücüktü bedenım.. Saldırılar karsısında tukenen umitlerim Annemın Sevkat dolu kollarında yeşeriyordu geceleri.. Uykuya daldıgımda İcimde burukluklarımın verdıgı huzun bir yaz yagmuru gibi cokerdi sineme. Zamanın aşındırmaya basladıgı yıllar kıyılarıma vururdu denizler gibi.. dalgalarında yuzerdi anılarım.. Gece olunca ay ısıgında sallanırdım babamın sevkat dolu bakısları arasında.. Ama asla durmazdı ıcımdekı zamanın harbi..

Ellerimi acardım uykuya dalmadan.. İcimdeki bu zaman harbinin bitmesini dilerdim yaradan ilahtan.. Acımasız zamanın durmak bilmeyen bu gidişleri bir turlu gerıye donmuyordu bellki.. ve her zaman bir sevdigimi alıyordu yanımdan yine ellerımı acarken ben farkında olmadan :( :(

Ellerinde silahlar… Evet ellerinde Silahlar vardı geceleri ruyalarıma giren korkularımın… Kabımdan tasırmak ıstemedıgım yarınlarım , özenle baktıgım beslediğim geleceğimin ustune cokuyordu karanlıgı.. İyikiklerimın dedikodularını yapıyordu seytanlar. Sevgi tohumlarımı calıp gidiyordu iblisler..

Offf offf …

Ne olur bitsin bu icimdeki zaman harbi… ya benıde al zaman.. ya benıde alll :( :(

Editörün Notu: Yazı stili ve yazım hataları kadir kara’nın kendisine aittir, dokunmadım.

 

Yazı dolaşımı

Exit mobile version