Küçükken yıldızları sayardım,
Bir şey arıyormuş gibi...
Belki de saymayı, ilk o zaman öğrendim.
Severdim,
Akşamları gökyüzünü kaplayan fenerleri saymayi.
Kimisi çok parlaktı,
Kimisi de sanki bana küsmüş gibi sönük...

Aradan yıllar geçti.
Artık,
Büyüdüm.
Saymayı bıraktım.
Çünkü geceleri gökyüzüne baktığımda tek bir yıldız parlıyor şimdiler de.
Sabahları da yanlız bırakmıyor bu yıldız beni,
Güneşim gibiydi.
Aramaya gerek yok,
Artık aslı'mı bulmuştum..

H.K
(Sultan Hakan)