Ana Sayfa / Paylaştıklarım / yok böyle bir dostluk!
yok böyle bir dostluk!

Aşağıdaki yazıyı okurken, ben çok duygulandım diyebilirim.
Başıma gelse, o en sondaki resimde yer alan kişiler gibi soğukkanlı olamazdım her halde...

Gerçekten bilmediğimiz, görmediğimiz ya da gözlerden kaçan o kadar haber var ki; tamamen kirlenmiş sanal alemde bile bu haberlere ulaşmak gerçekten büyük bir şans.

Aşağıdaki habere tesadüfen çattım, normalde star gazetesi okumam: takip etmiyorum. Bu yazıyı zaten ilginç bir sitede buldum, yöneticisi türk ama site tamamen ingilizce.

Neyse, sonuna kadar bence okuyun... Yok böyle bir dostluk!


Tommie Smith, Peter Norman, John Carlos

Tommie Smith, Peter Norman, John Carlos

Gençlik ve serdeki hafif anarsistlik... 200 metrede altin ve bronz madalya kazanan Amerikali iki siyah atletin, Tommie Smith ve John Carlos'un siyah deri eldivenli yumruklari havada, baslari önde posteri yillarca hayal dünyamizi ve asil oda duvarlarimizi süslemisti.

Itiraf ediyorum ki, Aynur Çagli'nin o muhtesem haberini okuyana kadar ayni karede önde duran, gümüs madalyali Avustralyali beyaz atlete hiç dikkat etmemisim. Adi Peter Norman imis...

Iste bu atlet geçen hafta öldü. Haberin ve konunun tekrar gündeme gelmesinin sebebi budur.

Gelelim hikayeye...

Mexico City'de 200 metre finali kosulmus. Amerikali (siyah) atletler Tommie Smith ile John Carlos birinci ve üçüncü gelirken, ikinciligi Avustralyali (beyaz) Peter Norman kazanmis.

Madalya töreni için bekledikleri sirada, Carlos, Peter Norman'in yanina gelerek sormus:

- Insan haklarina inaniyor musun?
- Evet, inaniyorum.
- Peki ya Tanri'ya?
- Bütün kalbimle...

Bunun üzerine, iki siyah atlet kafalarindaki eylem planini açiklamislar, Norman tereddütsüz katilmis:

- Ben eyleminizi destekleyecegim, bana ne yapmam gerektigini söyleyin!

Ilk defa, o günler için müthis bir provokasyon hatta devrim sayilacak bir eylem planliyor iki genç adam: Amerika'daki irk ayrimciligini ve siyahlara reva görülen fakirligi ve ikinci sinif vatandasligi protesto edecekler... Ama nasil?

Fikir Norman'dan geliyor: bir çift siyah deri eldiven buluyorlar, sag tekini Tommie, sol tekini John eline geçiriyor; fakirligi sembolize etmek için çiplak ayakla kürsüye çikiyorlar, baslari kederle öne egik, sikili yumruklarini havaya kaldiriyorlar. Önlerinde duran beyaz atlet Peter Norman da, dayanismasini göstermek için kalbinin üstüne 'Insan Haklari Için Olimpiyat Projesi Hareketi'nin kokartini igneliyor.

Amerikan milli marsi çalarken plan icra ediliyor ve eylem koyuluyor.

Ve tabii (hatirliyorum) dünya birbirine giriyor. Amerika ayaga kalkiyor. Olimpiyatlar bile gölgede kaliyor, dünya gazeteleri yumruklari havada siyah atletlerin fotografini birinci sayfadan veriyor...

Amerikan Olimpiyat Komitesi iki

 

siyahin spor kariyerini o saniye bitiriyor. Eylem amacina ulasmis, Amerika'daki zenci azinligin durumu dünya gündemine girmistir. Smith ve Carlos spor hayatlarini (ve buna bagli olarak geleceklerini) feda etmisler ama dünya tarihine geçmislerdir. Dünyadaki yüz milyonlarca ezilmis siyahin ilahi haline gelmislerdir.

Peki ya Avustralyali beyaz Peter Norman?

Meslektasim Aynur'un anlattigina göre, Norman'in da hayati kararmis.

Tommie Smith diyor ki:

"Peter, bir beyazdi. O günlerde siyahlarin haklarini savunma cesareti gösteren, onurlu ve belkemigi sahibi beyaz çok azdi. Peter, Avustralya'ya döndügünde kimse yüzüne bakmadigi gibi, herkes tarafindan yargilandi. Onun da atletizm kariyeri bitti, spor çevrelerinden dislandi. Tehditler, issizlik ve tecrit nedeniyle öyle sikintili günler yasadik ki, üçümüzün de ilk evliligi sona erdi."

Avustralya Devleti Norman'i ölene kadar affetmemis ama... Norman intikamini mezara götürmüs: 1968 Olimpiyatlari finalinde ikinci olurken kirdigi 200 metre Avusturalya rekoru hâlâ, 38 yil sonra kirilamamis.

Ölene kadar süren 'eylem kardesligi'

Iki amerikali ve bir Avustralyali 'lanetli' atletin o gün baslayan 'eylem kardesligi' ve dostluklari ömür boyu sürmüs. Aradan geçen 38 yil boyunca, yazismislar, bulusmuslar, görüsmüsler.

Ta, geçen hafta, Peter Norman evinin bahçesinde kalp krizi geçirip 64 yasinda ölene kadar.

Ve simdi, asagidaki fotografa iyi bakin:

Tommie Smith, Peter Norman, John Carlos
Melbourne'de yapilan cenaze töreni. 'Onurlu beyaz atlet' Peter Norman'in tabutu, Tommie Smith (solda) ve John Carlos'un omuzlarinda!

Üç 'eylem kardesi' son kez omuz omuza...

Nasil, muhtesem bir haber degil miymis?

Bu habere neredeyse tam sayfa ayiran Star'a bravo. Ve tabii  Aynur Çagli'ya da kocaman bir bravo. Final onun agzindan:

"Cenaze töreninde Carlos ile Smith'in yanina gidip ' Siz Mexico City'de yumruklarinizi havaya kaldirdiginizda, biz Türkiye'deydik. Seref kürsüsündeki fotografiniz o gün bize ve kusagimiza çok sey ögretti ' dedigimde, Carlos yüzünde içten ve gururlu bir gülümsemeyle egilip,' Bizim de bütün amacimiz buydu zaten ' dedi."
(Star, 16 ekim)


Related news items:
Newer news items:
Older news items:

 
Rastgele Haberler

Yorum ekle

Üye girişi yapmayan/Üye olmayan ziyaretçilerimiz, yorum ekleyebilirler; fakat yorumları yönetici onayından sonra sayfamızda gözükecektir.


Güvenlik kodu
Yenile

Sitemdeki yazıları alıntı olduğu belirtilmeden başka sitelerde yayınlanmamasını RİCA EDİYORUM, içeriklerin hepsinde EMEK vardır. Lütfen biraz saygı gösterelim. İçerikleri alıntı olduğunu belirterek ve web sayfamın linkini de ekleyerek paylaşımda bulunabilirsiniz. Anlayışınız için teşekkür ediyorum. İYİ BLOGLAMALAR! ^_^