DÜN; BUGÜN; YARIN:

İnsanlar, güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Derken, zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan.
Bir parçasına, "dün" dedi, diğer parçasına "bugün", öteki parçasına da "yarın"....

Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu. Dünü düşünüp pişman oldu, yarını düşünüp telâşlandı; ama işin ilginç tarafı, tüm telâş ve pişmanlıkları, güneş doğup batıncaya kadar yaşadı. Farkında olmadan rezil etti bugününü.

Oysa yarın, bugüne dün diyor; dün de, bugün için yarın diyordu. Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı. Bugünü eline yüzüne bulaştırdı... Mutsuz oldu insan.

Ve ne gariptir ki, yarının telâşını da, dünün pişmanlığını da, hep bugün yaşadı; ama bugünü hiç yaşayamadı. Ne yarın, ne de dün! GÜN BUGÜN!

İnsanlar hayatlarını genellikle ya bildikleri ölçüsünde yaşarlar ya da onlara empoze edileni yaşarlar. İkisinin ortası olur mu bilmem; ama bence her ne olursa olsun insanlar sonuçta hata yapacaklardı.

Oysa insanların, her şeyin farkında olarak inançlarına uygun bir şekilde yaşamaları ve 'bugün ben tanrı için ne yaptım?' demeleri yeterliydi; ne tamamen ibadet ne de tamamen kaçış...

Fakat, insanlar öyle yaratıklar ki; zamanımızda vicdanları da basit ve güçsüz olduğu için çok çabuk 'bukelamun' misali değişebiliyorlar...

Halbuki standart olmak lazım...
Ağzından çıkanı, dilinle söylediklerini unutmaması lazım..
Mesela aşk...
En büyük acı onun sonucunda çıkar; en büyük mutlulukta...

O yüzden;
Sevmediğin birine asla seni seviyorum deme... İçinde olmayan duygulardan varmış gibi söz etme... Kimsenin hayatına, kalbini kırmak için girme... Sevgi dolu bakan gözlere asla yalan söyleme... Çünkü; birine verebileceğin en büyük acı, aşık olmadığının birini kendine aşık etmektir...

Her bir sonuç için, onlarca söz söylenmiştir bu hayatta; ayrılık için, sevmek için, bırakıp gitmek için, devam etmek için... Ama önemli olan, yürüdüğün yoldan sapmamak... Kendi yolundan sapan kişi, başka çizdiği yollardan da sapmaz mı?

Sevgi neydi? Sevgi emek, dostluk, iyi niyetli olmaktı...Bugünüm içinde, dün içinde, geçmiş içinde; sevgiden asla vazgeçemem... Vazgeçersem, kendimden vazgeçmiş olurum...

Hayatını, çizdiği yollarda yürüyen, sağlam karakterli ve sevgisi için her şeyi yapabilecek bir şekilde yaşayanlardan olmanız dileğiyle...

Bu yazıyı paylaş: