Satırlara seninle baslamak o kadar zorki. Sankı bir yere kadar gidecek , Sonra tekrar son bulacakmıs gibi
Oysa yazmaya ilk basladıgım andan itibaren sonunu düsünmezdim bile. Yazdıkca cogalır , cogaldıkca bitmek bilmezdın bu satırlarda.
Nasıl baslayacagımı bilmediğim anlarda susardım , yazmazdım. Söyleyemezdim seni sevdıgımı. Adını koyamadıgım bir heyecan sasardı bedenımı
Ellerın kayardı ellerımden anlamazdım. gozlerımın bugulanır kıprıklerımın ıslandıgı an dalardım. hayalını kurmak o kadar hosuma giderdi ki.
Yanımda olmasan bile seni hissetmek. dokunamasamda  resmine bakmak saatler alırdı ama dayanamazdım. Her gün HErgün aynı şeyler aynı duygular
Yasanırdı benım kasabamda. Bir ben Birde hayalin hüküm sürerdi bu topraklarda. Yüreğime ekerdım hayalını her mevsim. Göz yaslarımla sulardım
Hic usanmadan. Her bir filizde umudun yeşerdiği her bir yaprakta Özlemın huzura kavustugunu sanardım.
Bir film karesı gibi olan hayatımı bazen durdurur, Seninle gecen her bir sanıyenın bir kopyasını alır saklardım kalbimde. Bir ambar gibi dolup tasardı.
Varlıgınla yoklugun arasında inan o kadar fark varkı. Pencereme konmaz oldu artık gönül kusları. Ötmez oldu bülbüller.Artık hayalın bile konusmuyor benımle.
Küsmüş olmalı herhalde. Nasıl kırdım bilmiyorum ama. Herhalde biraz fazla ağlıyorum. Sulu gözüm kabul ediyorum ama konu sen olunca Durmak  bilmiyor işte icimdekı
pınarım. Dolup tasıyor gozlerım.

K.K