Kadın dediğin…

Kadın dediğin İstanbul gibi olmamalı! Çok milliyetçi ve sade bulurum bu cümleyi oysa ki… Anlıyorum; yüzyıllarca bir çok devletin iştahını kabartan, dünyanın en güzel şehrine, aşık olduğum şehre benzetilmek ilgi çekici ve güzel fakat bence bu şekilde düşünülmemeli…

Bana göre kadın dediğin;

Ay gibi olmalı; bugüne kadar dünyanın etrafında dönen, gecelerimizi güzelleştiren, aydınlatan ay gibi… Sadakatli ve sabırlı… Gizemli… Geçmişi karanlık… Ve her an sende merak uyandıracak bir şekilde… ( Aya ayak basılıp basılmadığı hala muamma; iffetli kadınlar hakkında çıkan dedikodulara benzetebiliriz bunu. )

Güneş gibi olmalı; her an içini ısıtmalı mesela… Gözlerini kamaştırmalı ki başkasını göremeyesin; hep ilgin onda kalmalı. Önünü aydınlatmalı, sırtını sıcak tutmalı…

Anne gibi olmalı; her şeyden korumalı seni. Senden önce düşünmeli bazı şeyleri. Geleceğin için o da kaygılanmalı. Seni sürekli uyarmalı ve her an bir şey olacakmış korkusuyla kalbi senin için atmalı, endişelenmeli. Yolunu dört gözle beklemeli…

Aşk gibi olmalı; masallarda ki efsanelerde ki gibi… Öyle sevmeli ki aklının ucundan bile şüphe geçmemeli. Sadece seni görmeli gözleri, seni istemeli, seni özlemeli…

Kadın dediğin…

İnandığımız kitapta yazan gibi olmalı…

Bu yazıyı paylaş: